توضیحات

شلغم

متعلق به خانواده  شب بویان بوده و بومی اروپا و آسیای میانه می باشد. شلغم دارای برگ های کشیده و بیضی شکل و کمی خشن است.

گیاه شلغم را با توجه به درجه حرارت محیط از اول فروردین ماه تا اول تیرماه می کارند تا محصول پیش رس بدست آورند. ولی برای کشت عادی مناسب ترین زمان کشت شلغم، پائیز و اوایل شهریور ماه است، که محصول بهتری عاید می شود. در کشت عادی شلغم بایستی مراقبت شود که بذر انواع پیش رس را در ماههای شهریور و مهرماه و بذر انواع دیر رس را از مردادماه تا شهریورماه بکارند.

کاشت شلغم

به صورت دستپاش ( کرتی ) یا ردیفکاری ( خطی ) صورت می گیرد. واضح است در صورتی که از روش ردیفکاری استفاده شود ، از نظر زیبائی سطح کشت و آبیاری و سایر عملیات زراعی مزیت دارد. نحوه کاشت به این طریق است که بذر را به یکی از دو روش فوق در زمین اصلی می پاشند ، سپس با دندانه بذر را زیر خاک نموده آنگاه آبیاری میکنند.

وجین کردن و تُنُک کردن و تعداد دفعات آبیاری اثر مستقیم در رشد گیاه خواهد داشت.

زمانی که بوته ها چند برگه شدند ، بوته های اضافی را از زمین خارج می سازند ، بطوریکه فاصله بین دو بوته از یکدیگر ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر و فاصله خطوط در ردیفکاری ۲۰ سانتیمتر باشد. در تابستان و روزهای گرم آب بیشتری به زمین می دهند تا محصول آبدار و خوش طعم گردد.

شرایط محیطی برای رشد گیاه شلغم

خاک: خاک شنی، ماسه ای، لومی مرطوب و خوب زهکشی شده، این گیاه در اکثر خاکها به راحتی رشد میکند.

ph خاک: بهتر است بین 6 تا 7.5 باشد.

نور: آفتابی- نیمسایه

دما: بهتر است دما کمتر از 10 درجه نباشد.

شلغم در مناطقی که یخ بندانهای شدید زمستانه ندارد به عنوان محصول تابستانه کشت می شود. گیاه شلغم خود را با هر نوع آب و هوائی وفق می دهد اما بهترین رویش در دمای متوسط و رطوبت نسبی زیاد رخ می دهد از آنجا که شلغم محصول فصل خنک است نسبت به یخبندان کمی مقاوم ولی نسبت به سرما حساس است.

آبیاری : گیاه شلغم به آبیاری زیاد نیاز دارد.